In de gemeenteraad van oktober was een van de agendapunten het wel of niet invoeren van een kwijtscheldingsregeling voor kamerbewoners voor de afvalstoffenheffing. Uiteraard was dit punt door Student en Stad naar voren gebracht want waar in gemeenteland kamerbewoner staat geschreven kan je meestal gerust student lezen. In tegenstelling tot het student vriendelijke imago dat onze partij heeft vond de PvdA een kwijtscheldingsmogelijkheid voor studenten niet nodig.
Het College – dat ons dit soort voorstellen vooral aandraagt – gooide het vooral op praktische bezwaren. Daar waren wij niet zo van gecharmeerd, want praktische bezwaren zijn er om op te lossen. (“If we can put a man on the moon!”) Stel je voor dat we minimabeleid, wat we als zeer nodig beschouwen, niet uitvoeren vanwege praktische probleempjes. Uiteindelijk valt er voor ieder praktisch probleem een praktische oplossing te vinden. Er brak nog een “ruzietje” uit wat in bepaalde kringen gerust een fittietje wordt genoemd, tussen de wethouder Karin Dekker en mij. Ze had in de begeleidende collegebrief niet op haar sterkst geredeneerd en daar wees ik op een misschien directe wijze op. Dat kan allemaal teruggekeken worden via raad.groningen.nl, het volgende niet: De wethouder siste toen buiten de microfoon om dat ze me “alle hoeken zou laten zien”. Waarop ik uit een automatisme de woorden van onze schaduwpremier kopieerde. “Doe es normaal joh” En zo zette de verloedering van de politiek zich onmiddellijk door van Den Haag naar Groningen. Excuses daarvoor.
Maar uiteindelijk was dat allemaal in the heat of the moment, want in de mondelinge antwoorden en later in de gemeenteraad zelf bleken wij eigenlijk op dezelfde lijn te zitten en dan kan je het algauw weer prima vinden. De principiële vraag is of studenten tot je armoedebeleid horen. De studentenbevolking is geen onderdeel van het armoedebeleid wat de PvdA betreft. In sommige delen van de wereld is armoede geen eten kunnen kopen. In Groningen zien we armoede meer als aan de zijkant staan zonder werk of opleiding en geen perspectief hebben. Als je studeert ben je per definitie bezig je situatie in positieve zin te verbeteren en verkeer je dus niet in armoede ook al heb je weinig te besteden. We willen het draagvlak voor werkelijk noodzakelijke armoede regelingen ook niet verzwakken door minder nodige regelingen in te voeren. Daarnaast gaat het om een bedrag van 40 euro per jaar voor de gemiddelde ‘kamerbewoner’, dat is geen bedrag om een kwijtscheldingsregeling voor op te tuigen. En zo kwam het dus dat kamerbewoners, lees studenten, geen recht op kwijtschelding van de afvalstoffenheffing krijgen in Groningen.
Randy Martens
Gemeenteraadslid
Loading ...
“De principiële vraag is of studenten tot je armoedebeleid horen. De studentenbevolking is geen onderdeel van het armoedebeleid wat de PvdA betreft.”
De principiële vraag was denk ik eerder: “Kunnen studenten tot je armoedebeleid behoren?” Niet elke student zou in de door Student en Stad voorgestelde regeling namelijk kwijtschelding krijgen, maar alleen die student die voldoet aan de criteria die het college stelt aan haar inwoners (student of niet), zoals dat ook in het huidige beleid (dat tot 31 december geldt) gebeurt.
Ik woon al 3 jaar in m’n huidige kamer en heb nog nooit een rekening gekregen voor afvalstoffenheffing. Naar mijn weten zat dat altijd al bij m’n huurprijs inbegrepen, wet of niet.
@Jos
Wat zijn die criteria dan? En hoeveel procent van de studenten zou hier vervolgens onder vallen?
Begrijp me niet verkeerd, lasten verlichting voor studenten is iets wat ik zeer toejuich, maar dat moet zoals Randy terecht meldt niet ten koste gaan van het sociale beleid in de stad.
Ik krijg jaarlijks de rekening. En die is niet mis, bijna vierhonderd euro als ik mij niet vergis. En dat terwijl ik niet eens de oudste in het huis ben. Ooit nog geprobeerd om een gedeeltelijke kwijtschelding te krijgen. Zoals gebruikelijk veel papierwerk. Helaas afgewezen, had te veel vermogen. Een Spaarrekeningen hebben is blijkbaar niet altijd goed…
Martijn, het kan zo zijn dat dit al binnen jouw huurprijs valt, omdat een paar jaar geleden 1650 ‘oudste kamerbewoners’ hun handtekening hebben gezet onder een overeenkomst met de gemeente en de verhuurder die ervoor zorgde dat de afvalstoffenheffing via de verhuurder werd verrekend. Voor het grootste gedeelte van de kamerverhuurpanden geldt dit echter nog niet.
De criteria zou het college bij zo’n regeling zelf kunnen bepalen. In het huidige kwijtscheldingsbeleid gaat het om o.a. inkomen en vermogen. Hoeveel studenten hier onder zouden vallen valt niet te zeggen, op dit moment krijgen 230 huizen (gedeeltelijke) kwijtschelding. Dit aantal zou waarschijnlijk wat hoger worden omdat meerdere mensen in één huis een aanvraag kunnen doen, maar het is niet reëel om dit in te schatten op vele duizenden.
Kan me voorstellen dat je zegt dat het niet ten koste moet gaan van je sociale beleid in de stad, maar
a) een regeling zou geen nieuwe groep begunstigden van sociaal beleid betekenen, studenten kunnen nu namelijk (nog) wel kwijtschelding aanvragen
b) in de situatie dat een student arm is, gaat dit argument toch niet op? Dan is sociaal beleid toch daar waar het onder andere zijn moet? Tenzij je zoals Randy redeneert dat een student per definitie niet in armoede kan leven.
Ik meende gelezen te hebben dat de PvdA er niet in meeging omdat studenten later toch wel een prima baan zouden krijgen, en dat het hooguit een tijdelijke (armoede) situatie betreft. Dit argument lees ik niet (helemaal) terug in Randy zijn bijdrage. Maar wel in een blog van student en stad.
Iedereen kan wmb in armoede verkeren. Ook studenten.
En Karin Dekker is 1 en al armoe – wat een secreet zeg.
Daar komt het voor een deel wel op neer, het hele feit dat je studeert geeft aan dat je een behoorlijk sociale mobiliteit hebt. Je situatie is daardoor waarschijnlijk heel tijdelijk. Je kan als je student ben ook nog eens op heel gunstige voorwaarden lenen. We vinden namelijk dat armoede is dat je vast zit aan de onderkant van de samenleving en geen perspectief meer hebt.
Oh ja. Je hebt financiele armoede en sociale armoede/uitsluiting. Kinderen die lijden onder de armoede van pa en ma en aan van alles niet mee kunnen doen, waar leeftijdsgenootjes wel van genieten = sociale uitsluiting Gaat vaak samen ook, financiele armoede en sociale uitsluiting. Maar wanneer er onderaan de streep niets overblijft of zelfs een – teken verschijnt, heb je toch te maken met armoede. En je kan graderen, zoals je aangeeft. En student in armoede zal wrschnlk meer perspectief hebben dan een alleenstaande moeder zonder werk. Maar studenten kunnen natuurlijk net als ieder andere tijdelijk in armoede verkeren.
Natuurlijk kan je als student goedkoop lenen. Maar is lenen (op de pof leven) niet helemaal uit de tijd na de financiele crisis (waarvan een onderdeel v/h probleem het overmatige lenen was)? Om dat nu te promoten, anno 2011.
Maar goed, ik maak die keuzes niet, dat is aan de politici. Wel ben ik benieuwd om welke aantallen het gaat.