In België gingen ze twee dagen na ons naar de stembus om een nieuwe Kamer en Senaat te kiezen. Maar ook bij onze buren hebben deze verkiezingen nog niet geleid tot een nieuwe regering. Nu is dit in België een nog veel moeilijker proces dan in Nederland. Ten eerste al omdat er in geen Belgische partijen meer bestaan, dit houdt in dat er eigenlijk twee verkiezingen zijn gehouden een in Vlaanderen en een in Wallonië. Vervolgens moet er een regering gevormd worden met partijen van beide kanten van de taalgrens. Het probleem in België is echter dat totaal verschillende partijen hebben gewonnen. In Vlaanderen heeft de nationalistische N-VA van Bart de Wever een enorme verkiezingsoverwinning gehaald vooral ten koste van de christen-democratische CD&V (die ook net als het CDA op een historisch dieptepunt is gekomen). In Wallonië heeft de socialistische PS van Elio di Rupo enorm gewonnen. De vraag is nu dan ook hoe kun je de PS die een sterke federale overheid wil en bovendien linkse oplossingen heeft voor de crisis, laten samenwerken met de N-VA die het liefst een onafhankelijk Vlaanderen wil en op economisch vlak een rechtser beleid wil voeren? Hierover buigen maar liefst 7 partijen zich aan de formatie tafel van preformateur (een voor de gelegenheid uitgevonden woord) Elio di Rupo.
Lees verder →