De leiding van de Arbeidspartij (zusterpartij van de PvdA) wil toetreden tot de coalitie van beoogd premier Benjamin Netanyahu. Dit is hoogst opmerkelijk aangezien alle deelnemende partijen van rechtse tot zeer rechtse signatuur zijn. Het lijkt erop socialistische ideologie die de Arbeiderspartij ooit had helemaal geen rol meer lijkt te spelen. Maar wat is nu de reden dat de partij toch toetreed tot de coalitie?
Netanyahu, de leider van Likud wil dat zijn kabinet steunt op een brede meerderheid in de Knesset. De rechtse meerderheid in het parlement is flinterdun 63 van de 120 zetels en bovendien zijn die zetels verdeeld over een handvol partijen. Daarom heeft Netanyahu geprobeerd om de centrumpartij Kadima van Tzipi Livni te paaien, deze was daar alleen toebereid als de vredesonderhandelingen met de Palestijnen doorgaan en het premierschap gedeeld zou worden tussen Netanyahu en Livni. Deze onderhandeling is op niets uitgelopen, bovendien is er voor Kadima weinig eer te behalen aan een coalitie met Likud.
Ondertussen kwam er in de Internationale wereld steeds meer weerzin tegen de toekomstige regering van Israël, aangezien Netanyahu een akkoord had gesloten met de extreem rechtse partij Yisrael Beytenu en haar omstreden leider Lieberman minister van Buitenlandse Zaken zou worden. Bovendien heeft Netanyahu de rechtsreligieuze Shas partij binnen zijn coalitie gehaald. Om een internationaal isolement te voorkomen zocht Netanyahu contact met de Arbeiderspartij van oud-premier Ehud Barak, deze dwong af alle akkoorden met de Palestijnen van kracht blijven en dat men blijft streven naar vrede met de Palestijnen (boterzachte toezegging), bovendien zal Barak minister van Defensie blijven (een van de belangrijkste posten in het kabinet).




